Πως οι εργαζόμενοι στην Google αποφεύγουν την υπερκόπωση (και αυξάνουν τη δημιουργικότητά τους)

Πως οι εργαζόμενοι στην Google αποφεύγουν την υπερκόπωση (και αυξάνουν τη δημιουργικότητά τους)

Ο Adam* είναι μηχανικός στο πρόγραμμα αυτο-οδήγησης αυτοκινήτου της Google (τώρα πλέον εργάζεται στο δικό του τμήμα που ονομάζεται Waymo). Λέει ότι οι καθημερινοί ρυθμοί της εργασίας του απαιτούν φανατική αφοσίωση. Όταν βρίσκεται στο εργαστήριο, ο εξωτερικός κόσμος εξαφανίζεται – αυτό το γνωρίζουμε γιατί μας το λέει ο ίδιος, αλλά και γιατί τα μηνύματα στο κινητό και τα μέιλ που λαμβάνει σχεδόν πάντα παραμένουν αναπάντητα. Ο Adam δουλεύει με όλο του το είναι, βυθισμένος στον εγκέφαλο και τα σπλάχνα ενός αυτοκινήτου που, αν τελικά η Google τα καταφέρει, θα αλλάξει εντελώς τους κανόνες του παιχνιδιού. Ο Adam βέβαια ποτέ δεν θα έλεγε κάτι τέτοιο. Ξέρει ότι αυτός και η ομάδα του πρέπει πρώτα να εντοπίσουν, ανάμεσα σε πολλά άλλα πράγματα, πώς να διδάξουν σε ένα άψυχο αντικείμενο που κινείται με 70 μίλια την ώρα να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα σε μια πλαστική σακούλα και ένα ελάφι στον δρόμο. Πρόκειται για μια τεράστια πρόκληση.

Η Google βασίζεται σε έργα όπως το αυτο-οδηγούμενο αυτοκίνητο: εγχειρήματα προόδου που φτάνουν στα όρια της αντοχής, όπου ο αγώνας και η παραγωγική αποτυχία δεν είναι επακόλουθα της δουλειάς, αλλά περισσότερο οι κινητήριες δυνάμεις πίσω από αυτή. Η εταιρεία προσελκύει την αφρόκρεμα, τους κορυφαίους και δημιουργικούς στοχαστές που έχουν πάθος με τη δουλειά τους. Μέσα σε όλα αυτά, προσθέστε τις αυστηρές προθεσμίες και τους άλλους εργαζόμενους που δεν φοβούνται να φτάσουν στα άκρα και είναι εύκολο να καταλάβετε γιατί υπάλληλοι όπως ο Adam είναι τόσο απορροφημένοι στη δουλειά τους. Η Google έχει δημιουργήσει τις ιδανικές συνθήκες για στρες. Η εταιρεία όμως καταλαβαίνει ότι αυτή είναι μόνο η μισή μάχη. Χωρίς ξεκούραση, η Google δεν θα είχε καμιά καινοτομία. Αντιθέτως, θα κατέληγε με ένα εργατικό δυναμικό εξαντλημένο και αποκαμωμένο.

Η εξάντληση αποτελεί αναμφισβήτητα μία από τις σοβαρότερες απειλές της Google και η συγκράτηση των παθιασμένων υπαλλήλων είναι συχνά μια πολύ πιο εντυπωσιακή πρόκληση από την προώθησή τους. Ευτυχώς, η Google έχει υιοθετήσει την ίδια καινοτόμο νοοτροπία σε αυτό το δίλημμα, όπως έχει κάνει η εταιρεία σε όλους τους άλλους τομείς της. Αλλά αντίθετα από οτιδήποτε άλλο κάνει η Google, η εταιρεία δεν βοηθά τους υπαλλήλους της να ξεκουραστούν χρησιμοποιώντας τεχνολογίες αιχμής. Αντιθέτως, στη Google ξεκουράζονται με τη βοήθεια μιας ιδιίτερης πρακτικής.

Πρόγραμμα Search Inside Yourself

Όταν η Google βρισκόταν στο ξεκίνημά της, ο υπάλληλος #107, Chade-Meng Tan, παρατήρησε ότι ενώ αυτός και οι συνάδελφοί του δεν είχαν κανένα πρόβλημα να ξεκινήσουν τη δουλειά, αγωνίζονταν σκληρά για να τη σταματήσουν. Ήταν αδύνατον να κάνουν σύντομα διαλειμματα, όπως και να μην εργάζονται τα βράδια και τα σαββατοκύριακα. Ακόμα κι αν οι πρώτοι υπάλληλοι της Google ήθελαν να ξεκουραστούν, ο ρυθμός και ο ενθουσιασμός της δουλειάς τους το έκαναν δύσκολο. Η Google αυξανόταν ταχύτατα, αλλά ο Tan είχε τη σοφία να συνειδητοποιήσει ότι αυτός ο τρόπος εργασίας με συνεχές άγχος χωρίς ξεκούραση ήταν ακατάλληλος.

Στη Google, ο Tan ήταν μηχανικός λογισμικού. Εκτός χώρου εργασίας, ήταν ένας ένθερμος υποστηρικτής του διαλογισμού επίγνωσης, μιας βουδιστικής μεθόδου καθιστικού διαλογισμού στην οποία ο ασκούμενος εστιάζει αποκλειστικά στην αναπνοή. Αυτή η πρακτική επίγνωσης τον βοήθησε να μεταβαίνει από το άγχος της έντονης εργασίας σε μια πιο ξεκούραστη κατάσταση. Επίσης, διαπίστωσε ότι ο νους του ήταν πιο ανοιχτός σε κρυμμένες ιδέες. Η επίγνωση, συνειδητοποίησε ο Tan, ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η Google.

Έτσι, το 2007 ο Tan παρουσίασε τους εργαζόμενους της Google το πρόγραμμα Search Inside Yourself, ένα μάθημα διαλογισμού διάρκειας 7 εβδομάδων. Αρχικά, οι συνάδελφοί του ήταν διστακτικοί. Αναρωτιόντουσαν τι θα μπορούσε να τους προσφέρει μια πρακτική της νέας εποχής, μυστικιστική, με κεριά και ψαλμούς. Δεν πέρασε πολύς καιρός προτού οι συνάδελφοι του Tan ανακαλύψουν ότι η επίγνωση – που φυσικά δεν είναι τίποτα από όλα τα παραπάνω που αναφέραμε – είχε τη δύναμη να αλλάξει τον τρόπο που δούλευαν και ζούσαν. Σύντομα, οι υπάλληλοι της Google που παρακολούθησαν τα μαθήματα του Tan ήταν ενθουσιασμένοι από τα οφέλη τους. Ένιωθαν πιο ήρεμοι, πνευματικά διαυγείς και συγκεντρωμένοι. Κατάφερναν στο τέλος της ημέρας να «ξεφεύγουν» από τη δουλειά, και μάλιστα τόσο ώστε τα Σαββατοκύριακα και οι διακοπές να τους αναζωογονούν πραγματικά.

Τα νέα για το Πρόγραμμα Search Inside Yourself εξαπλώθηκαν γρήγορα μέσα στους χώρους της Google και σε λίγο καιρό η ζήτηση για τα μαθήματα ξεπέρασε τη δυνατότητα του Tan να διδάσκει, κάτι που έκανε επιπλέον εκτός από τη δουλειά του μηχανικού. Η ηγετική ομάδα της Google δεν μπορούσε παρά να προσέξει τα οφέλη του προγράμματος. Οι υπάλληλοί της ήταν πιο υγιείς, πιο ευτυχισμένοι και πιο παραγωγικοί. Πλησίασαν τον Tan και τον ρώτησαν αν θα ενδιαφερόταν να διδάξει τον διαλογισμό επίγνωσης με πλήρη απασχόληση και να ηγηθεί ενός καινούριου τμήματος με την ονομασία «Προσωπική Εξέλιξη».

Το πρόγραμμα Search Inside Yourself συνέχισε να αναπτύσσεται και πέρα από τα όρια της Google. Σήμερα, το ανεξάρτητο Ινστιτούτο Search Inside Yourself Leadership Institute (SIYLI) λειτουργεί έχοντας πλέον ευρύτερη αποστολή και διδάσκει την επίγνωση σε άτομα σε διάφορους οργανισμούς. Ο Tan εξακολουθεί να συμμετέχει προσωπικά ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, όπου διευθύνει προσωπικό 14 υπαλλήλων πλήρους απασχόλησης το οποίο έχει στόχο να διαδώσει τη δύναμη της επίγνωσης.

Δημιουργικότητα και ξεκούραστος εγκέφαλος

Έχει αποδειχτεί ότι ο διαλογισμός καθώς και άλλες κατευναστικές πρακτικές δεν βοηθούν μόνο τους εργαζόμενους να ξεφεύγουν από τη δουλειά τους, αλλά επίσης ενισχύουν την καινοτομία.
Το 2001, ο Marcus Raichle, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σαιντ Λούις, χρησιμοποίησε τη Λειτουργική Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού (fMRI) για να ερευνήσει τον εγκέφαλο. Ο Raichle διαπίστωσε ότι, όταν οι άνθρωποι ονειροπολούν, ενεργοποιείται ένα συγκεκριμένο τμήμα του εγκεφάλου το οποίο ονόμασε «δίκτυο προεπιλεγμένης λειτουργίας». Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι από τη στιγμή που οι συμμετέχοντες άρχισαν να συγκεντρώνονται ξανά, το δίκτυο προεπιλεγμένης λειτουργίας έγινε μαύρο και το δίκτυο προσοχής ενεργοποιήθηκε ξανά.

Το έργο του Raichle οδήγησε σε περισσότερες επιστημονικές έρευνες για τον εγκέφαλο σε κατάσταση ξεκούρασης. Οι έρευνες δείχνουν ότι ακόμα και όταν νιώθουμε ότι ο εγκέφαλός μας είναι «εκτός λειτουργίας» ένα ισχυρό σύστημα, το δίκτυο προεπιλεγμένης λειτουργίας, λειτούργει παρασκηνιακά και εντελώς απαρατήρητο από τη συνείδησή μας. Και όπως πρόκειται να διαπιστώσουμε, αυτό το σύστημα – που είναι «ενεργοποιημένο» όταν είμαστε «εκτός λειτουργίας» – είναι συχνά υπεύθυνο για τις δημιουργικές ιδέες και ανακαλύψεις.
Σκεφτείτε ποιές ώρες είστε πιο δημιουργικοί. Τι κάνετε όταν οι απαντήσεις σε δύσκολα προβλήματα που αντιμετωπίζετε έρχονται ξαφνικά στο μυαλό σας; Το πιο πιθανό είναι ότι συμβαίνει όταν δεν προσπαθείτε να τα λύσετε ή όταν είστε αφηρημένοι κάνοντας ντους.

Αν όχι στο ντους, ίσως οι καλύτερες ιδέες έρχονται στο μυαλό σας όταν έχετε πάει για τρέξιμο ή βόλτα. Πολλοί διαπρεπείς φιλόσοφοι, όπως ο Kierkegaard και ο Thoreau, θεωρούσαν τον καθημερινό τους περίπατο ως κάτι ιερό, ως το κλειδί για τη γένεση καινούριων ιδεών. Ο Thoreau έγραφε στο ημερολόγιό του: «Πιστεύω ότι τη στιγμή που τα πόδια μου αρχίζουν να κινούνται, οι σκέψεις μου αρχίζουν να ρέουν».
Ή μπορεί η έμπνευση να σας έρχεται όταν σηκώνεστε μέσα στη νύχτα για να πάτε στην τουαλέτα ή μόλις ξυπνάτε ύστερα από έναν σύντομο υπνάκο. Οι μεγαλύτεροι εφευρέτες συχνά κοιμούνται με ένα σημειωματάριο στο κομοδίνο τους. Ο Thomas Edison ήταν ενθουσιώδης υποστηρικτής του σύντομου ύπνου. Όχι επειδή τον βοηθούσε να αναπληρώσει τον ύπνο του, αλλά επειδή ξυπνούσε έχοντας συλλάβει καινούριες ιδέες.

Ο Lin Manuel Miranda, δημιουργός του μιούζικαλ Hamilton στο Broadway, λέει το εξής: «Μια καλή ιδέα δεν έρχεται όταν έχετε να κάνετε ένα εκατομμύριο πράγματα. Η καλή ιδέα έρχεται σε μια στιγμή ανάπαυσης. Έρχεται ενώ βρίσκεστε στο ντους, όταν ζωγραφίζετε ή παίζετε τρενάκι με τον γιο σας. Έρχεται όταν το μυαλό σας βρίσκεται στην άλλη πλευρά των πραγμάτων».

Βάλτε όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες χαριτωμένες ιστορίες μαζί και θα δείτε ότι αναδύεται ένα σημαντικό ζήτημα. Οι πιο σημαντικές ιδέες μας προέρχονται συχνά από τα μικρά διαστήματα ανάμεσα στις άλλες σκόπιμες σκέψεις: όταν ο εγκέφαλός μας βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας. Η επιστήμη το υποστηρίζει αυτό. Οι ερευνητές έχουν διαπιστώσει ότι παρά το γεγονός ότι ξοδεύουμε τη συντριπτική πλειοψηφία του χρόνου που είμαστε ξύπνιοι προσπαθώντας να σκεφτούμε, πάνω από το 40% των δημιουργικών μας ιδεών εμφανίζονται κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων.

Οι περισσότερες δημιουργικές ανακαλύψεις ακολουθούν ένα χαρακτηριστικό μοτίβο. Κατ’ αρχάς, ριχνόμαστε στη δουλειά ασχολούμενοι εντατικά με ένα θέμα. Ενώ ο συνειδητός μας νους φτάνει αρκετά μακριά, κάθε τόσο υπάρχει ένα κομμάτι που λείπει και δεν μπορούμε να το ανακαλύψουμε όσο κι αν προσπαθούμε. Όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, αν και φαίνεται παράλογο, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να σταματήσουμε να προσπαθούμε. Συχνά, αν κρατήσουμε απόσταση από τη σκόπιμη και ενεργητική σκέψη και αφήσουμε τον νου μας να ξεκουραστεί, το κομμάτι που λείπει εμφανίζεται μυστηριωδώς. Η μαγεία της γένεσης δημιουργικών ιδεών έγκειται στην απομάκρυνση από την προσπάθεια σκέψης.

Όταν δουλεύουμε ενεργά πάνω σε κάτι, ο συνειδητός μας νους (το δίκτυο προσοχής) βρίσκεται στο προσκήνιο. Λειτουργεί με έναν γραμμικό και λογικό τρόπο: «αν-τότε». Δηλαδή «αν ισχύει αυτό, τότε συμβαίνει το άλλο, αν δεν ισχύει αυτό, τότε πιθανώς δεν συμβαίνει ούτε το άλλο». Στη συντριπτική πλειοψηφία των δραστηριοτήτων μας, αυτό το είδος της γραμμικής σκέψης είναι βολικό. Μια στο τόσο όμως, κολλάμε. Μπορούμε να καθίσουμε και να κοιτάζουμε την οθόνη του υπολογιστή ή τον πίνακα προσπαθώντας να κατανοήσουμε κάτι, αλλά όσο συνεχίζουμε να προσπαθούμε είναι πιθανό να αποτύχουμε. Μόνο όταν σταματήσουμε να προσπαθούμε ο συνειδητός μας νους εξασθενεί και μεταφέρεται στο παρασκήνιο και ο υποσυνείδητος νους μας (το δίκτυο προεπιλεγμένης λειτουργίας) παίρνει τον έλεγχο.

Ο υποσυνείδητος νους μας λειτουργεί με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τον συνειδητό. Ξεφεύγει από το μοτίβο της γραμμικής σκέψης και λειτουργεί πολύ πιο τυχαία, λαμβάνοντας πληροφορίες από μέρη του εγκεφάλου μας που είναι απρόσιτα όταν εργαζόμαστε συνειδητά πάνω σε κάτι. Σε αυτά τα μέρη του εγκεφάλου, στα απέραντα δάση που συνορεύουν με τον στενό «αν-τότε» δρόμο όπου τρέχει ο συνειδητός νους μας, βρίσκονται οι δημιουργικές μας ιδέες. Οι νευροεπιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι ο υποσυνείδητος νους λειτουργεί πάντα, τρέχοντας στο παρασκήνιο. Αλλά όπως ανακάλυψε ο Raichle, μόνο όταν απενεργοποιούμε τον συνειδητό νου μας και μετατοπιζόμαστε σε κατάσταση ηρεμίας οι γνώσεις από τον υποσυνείδητο νου έρχονται στην επιφάνεια.

Σε μια κοινωνία που επικροτεί την εξουθένωση, τα βραχυπρόθεσμα κέρδη και την ώθηση στα άκρα, χρειάζεται κότσια για να μπορέσει κάποιος να ξεκουραστεί. Ίσως θα έπρεπε όλοι να επαναπροσδιορίσουμε την έννοια της ξεκούρασης. Ξεκούραση δεν σημαίνει να περιφερόμαστε βαριεστημένα. Είναι μια ενεργητική διαδικασία κατά την οποία υπάρχει σωματική και ψυχολογική εξέλιξη. Για να αποκομίσετε τα οφέλη του στρες, πρέπει να ξεκουραστείτε.

* Το όνομα είναι αλλαγμένο

Απόσπασμα από το βιβλίο: «Peak Performance: Elevate Your Game, Avoid Burnout, and Thrive with the new Science of Success» από τους Brad Stulberg και Steve Magness. Copyright © 2017, από τον Brad Stulberg και τον Steve Magness. Με την άδεια του εκδότη, Rodale Books. Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται.

ΚΑΝΤΕ ΕΝΑ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Τι πραγματικά συμβαίνει εδώ λοιπόν; Επίγνωση σημαίνει να είστε ολοκληρωτικά παρόντες στη στιγμή, έχοντας πλήρη επίγνωση του εαυτού σας και του περιβάλλοντός σας. Είναι χρήσιμο να ασκήσετε τον διαλογισμό ως έναν ειδικό τρόπο εκπαίδευσης προκειμένου να είστε περισσότερο παρόντες ανά πάσα στιγμή της ζωής σας. Η πρακτική είναι απλή:
• Καθίστε σε μια άνετη θέση. Το ιδανικό θα ήταν σε έναν ήσυχο χώρο.
• Πάρτε λίγες βαθιές αναπνοές, μέσα και έξω από τη μύτη σας.
• Αφήστε την αναπνοή σας να επιστρέψει στον φυσικό της ρυθμό και επικεντρωθείτε μόνο στην αίσθηση της αναπνοής. Αν προκύψουν κάποιες σκέψεις, παρατηρήστε τις, αλλά στη συνέχεια στρέψτε την προσοχή σας ξανά στην αναπνοή σας.
• Ρυθμίστε έναν χρονοδιακόπτη. Ξεκινήστε με μόλις 1 λεπτό και αυξήστε σταδιακά τη διάρκεια.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Ο Brad Stulberg (@BStulberg) γράφει για την υγεία και την επιστήμη της ανθρώπινης αποδοτικότητας. Είναι αρθρογράφος στην ιστοσελίδα Outside and New York. Ο Steve Magness (@ stevemagness) είναι προπονητής μερικών από τους κορυφαίους δρομείς μεγάλων αποστάσεων στον κόσμο, κι έχει καθοδηγήσει πολλούς αθλητές στους κορυφαίους 15 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σήμερα είναι προπονητής στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον.

ΠΗΓΗ:
https://www.wired.com/story/googlers-avoid-burnout-secretly-boost-creativity/?mbid=nl_61117_p6&cndid=31316911

Related Posts
Share
Share
Tweet
+1